آنچه تظاهرات خونین آخر آبان در ایران را بیش از هر چیز تلخ و دردناک میکند این است که در تنهائی مردم آغاز شد و بی آنکه امیدِ فردائی در پی داشته باشد، ادامه یافت.
راست است که واکنشها نسیت به این تظاهرات به هیچ روی کم نبود، تا آنجا که در طول روزهای تظاهرات کشور در نوعی حالت فوقالعاده...